Í dag er sumarfríið opinberlega búið. Fyrsti dagurinn í skólanum... Þetta er að sjálfsögðu viðbrigði, en leggst bara vel í mig. Enn sem komið er er þetta einungis intróvikan. Hinn harði veruleiki byrjar ekki fyrr en í næstu viku.
Í gær var notað tækifærið þar sem Maja er á bíl að fara í pílagrímsferð til Kagså. Einhvernveginn hefur allt minnkað á þessum 30 árum eða svo síðan ég bjó þarna nema fjöldi Íslendinga. Ég held ég sé ekkiað ýkja þegar ég ímynda mér að um 70% nafna á póstkössum þar hafi verið íslensk.
Það kom mér í opna skjöldu hvað allt var lítið þarna. Stóra Brugsen brekkan var hvorki brött né löng. Það er ótrúlegt að Þeba hafi ekki getað stokkið af vagninum á sínum tíma...
Hjörtur og Xenia komu í mat. Við Steina elduðum ekta íslenskan hrygg með öllu tilheyrandi nema rabarbarasultu. Við uppgötvuðum að þetta var í fyrsta skipti í okkar 16 ára sambúðarsögu sem við eldum hrygg. Líklega er það hrós í nappagöt foreldra okkar. Þeir hafa alla tíð séð um þetta fyrir okkur.
No comments:
Post a Comment