18.september

Á fimmtudaginn tók vestanvindurinn við af austanvindinum, það gerði rok og haustið kom eins og hendi væri veifað. Í gær afrekuðum við að bjóða íslenskum bekkjarsystkinum(systrum) Breka í bröns sem var reglulega gaman.



Í dag kom afi Kalli í örskotsheimsókn á leið heim af ráðstefnu í Turku. Hann kom líka á við á fimmtudaginn á leiðinni þangað. Brúnirnar lyftust mikið á Steini Kára og Karli Orra og sleppt sá fyrrnefndi ekki augum og hendi af afa sínum.



Saga fyrir Elísabetu eftir SKB:

Einu sinni var strákur sem gat ekki klifrað uppí tré. Hann var svo leiður af því hann átti tréð. Svo kom mamma hans og svo kom pabbi hans og gong-gang-gæ. Svo gerðist svona bara... Hann náði í kertisstubb og setti hann aftur í gluggann. Þá stækkaði hann svo að hann gat farið upp í tréð. Þá leið honum bara rosalega vel. Það var spæta í trénu sem sagði gong gong gong. Spætan var að leita að unganum sínum. Hún leitaði og svo fann hún hann. Margar spætur sögðu: "digg dogg digg dogg". Svo datt Freyjugata badadong. Lestu söguna aftur.



Saga fyrir hana ömmu mína eftir SKB:

Kæra amma, ég ætla að semja söguna þína seinna þar sem ég er svo þreyttur núna.

10.september

Saga fyrir afa eftir SKB:

Kæri afi, Einu sinni var strákur sem hét Núbídú. Hann var fúll á svipinn af því að hann vildi ekki fara í bað. Hann vildi það ekki af því að hann vildi það ekki. Svo setti pabbi hann í heitt bað. Núbídú vildi bara fá mjólk. Eftir baðið var Núbídú hreinn og þeir fóru í ferðalag til Íslands, á Freyjugötu. Þeir fóru í flugvélinni og þegar þeir komu út úr skýjunum þá voru þeir komnir til Íslands. Þá var Núbídú glaður og vildi alltaf fara í bað af því að pabbi hans setti hann í bað.



Saga fyrir Dísu sem heitir Kúbídú-sagan:

Kæra Dísa, Þessi saga er um Púbbídú sem er snjall og góður strákur. Hann vill alltaf fara í bað. Hann er risastór og vill alltaf fara sjálfur í bað. Hann leikur sér með baðdótið. Hann á mikið af baðdóti. Hann fær alltaf verðlaun á mörgum dögum. Í dýragarðinum og húsdýragarðinum og alls staðar. Dag einn kom kínverskur skuggi til hans. Hann var með sverð og þau þurftu að berjast við hann. Þeir skáru hann í marga bita og gátu borðað hann öll. Það var töfrabragð af honum. Svo hlógu allir og sögðu: "Hann er skorinn, hann er skorinn." Svona endar þessi saga.



Saga fyrir hana Þóru:

Kæra fína góða Þóra, Við áttum blóm og svo fengum við annað blóm að láni. Annað blómið er gult, það var gefins. Hitt blómið er rautt. Og svo eigum við líka eina basilíku. Á næturnar þegar við förum að sofa kemur skuggi og tekur blómin okkar og basilíkuna. Á morgnana leitum við að þeim og finnum þau og þá át hann þau ekki. Þetta var saga um okkur.

3.september

Í dag var Háséskrúðganga niður Frederiksbergs Allé í skugga pólitískra hneykslismála. Kúbanska stúlkan sem vann alheimssamkeppnina um besta ævintýrið í anda Hásés fékk ekki fararleyfi og dóttir sendiherra Kúbu tók við verðlaununum í hennar stað. Og Tíbetarnir sem voru rétt fyrir aftan Kínverjana í skrúðgöngunni voru með alls kyns pólitískar skírskotanir. Allt þetta fór þó gersamlega framhjá okkur og við sáum enga pólitík í skrúðgöngunni, einungis fegurð. Svona getur maður verið blindur. Við skemmtum okkur ævintýralega vel við horfa á alls kyns furðuskeppnur úr ævintýrum Hásés lifna við og skríða, ganga, dansa og fljúga framhjá okkur í öllum litum, stærðum og gerðum. Hver og einn táknaði persónu úr einhverri sögunni. Þarna voru nokkrir Hans klaufar, snædrottning, pabbi sem veit allt best, dragdrottningin á bauninni, Þumalína, nokkrir tugir lítilla fallegra andarunga og einn stór og ljótur, hafmeyja, alvöru sótarar, furðufiskar, drekar og næturgalar. Reyndar var enginn klæðalaus keisari...